Niets is veranderlijker dan….

Niets is veranderlijker dan….

 

In het ven op het landgoed huizen veel dieren. Naast de posthoornslak, haftenlarve, waterkevertje, libellelarve, schaatsenrijder, watermijt, zwemwants, vlokreeft, bootsmannetje (en nog veel andere klein grut die ik nog niet heb kunnen benoemen) zwemmen er de groene kikker en de salamander.

 

Vorig jaar troffen we ook in de nabijheid van het riet (grote lisdodde) meerdere kleine visjes aan.

 

Dit jaar waren er opeens héél veel vissen. Ja, en met héél veel vissen bedoel ik echt ‘héél veel’ vissen…. (als je langs het ven loopt zie je ze zwemmen in allerlei maten, van ‘ieniemienie’ tot exemplaren van pakweg 15-20 cm). Het blijkt de ‘Ruisvoorn’ of ‘Rietvoorn’ te zijn.

 

Als jongetje ging ik wel eens vissen aan het IJsselmeer bij Hoorn.

Gewapend met bamboehengel en brood zat ik daar urenlang aan de waterkant te wachten op de vissen die in het haakje zouden bijten. Hmmm…., totdat ik per ongeluk een grote ‘blei’ aan de haak kreeg en toen was de lol er snel af. Sindsdien heb ik de hengel aan de wilgen gehangen en dus niet meer gevist.

Vaak, als ik langs het Oranjekanaal rijd, zie ik daar vissers zitten onder grote paraplu’s, met moderne hengels die bijna de overkant reiken en kan daar nog steeds de lol niet van inzien.

 

Gasten, die in het voorjaar kwamen reserveren op het landgoed en de vraag stelden over ‘de kids willen graag vissen’ werd dan ook duidelijk gemaakt dat er uitdrukkelijk in het ven niet gevist mocht worden (het heeft echt meerdere reserveringen gekost), totdat in juli twee Friese knulletjes (9 en 11 jaar), die aan de rand van het ven kampeerden met hun ouders, kwamen vragen of ze mochten vissen (want ze hadden al hun visspulletjes bij zich).

 

Tja, mijn eerste reactie was, een duidelijk ‘neen’, maar toen ik die beteuterde gezichtjes zag kreeg ik een ingeving. Het stellige ‘neen’ veranderde in… Oké, jullie mogen wel vissen, maar dan alleen met een zelfgemaakte hengel.

 

Wat schetste mijn verbazing, de jongens liepen de volgende morgen langs het ven, wierpen regelmatig een nylon draad met haakje en loodje in het water en haalden de een na de andere vis uit het water. Geweldig!!! Ook andere kinderen kwamen met zelfgemaakte hengels (tak uit het bos, nylondraad, kurk, haakje, lood, brood) om te vissen, gewoon hartstikke leuk.

 

Een nieuw activiteit, naast het bouwen van hutten in het bos en brood of marshmellows bakken boven het kampvuur is geboren!

 

Zo blijkt maar weer: een ‘neen’ hoeft niet altijd definitief een ‘neen’ te blijven en een ‘neen’ omzetten in een ‘ja, mits....’ kan hele leuke gevolgen hebben!

anwb charme camping, kamperen in de natuur in het bos, langs het ven of op de heide
kamperen met de kinderen in tent, vouwwagen of caravan in de natuur